Бергә булулары бик күңелле

2014 елның 1 июле, сишәмбе

1960 нчы елның көзендә 13-14 яшьлек малай-кызлар әкияттәге хан сараена тиң күреп, зур дулкынлану хисләре белән килеп кергән идек без Минзәлә педучилищесына.

Сынауларны биргәннән соң, 26 кешелек 1 А сыйныфы итеп оештырып куйдылар безне. Җитез хәрәкәтле, уртача гына буйлы, бөдрә чәчле сыйныф җитәкчебез Рифкать Вәлиевич Әхмәтвәлиев безгә училищены бетергәнче әти дә, әни дә бул­ды. Ул бер кеп-кечкенә җөмлә белән сөенечең башыңнан ашарлык итеп мактый, күзеңнән яшь чыгарлык итеп оялта да белә, ләкин бер генә дә так­тсыз сүз әйтми иде. Үзе укыткан математика дәресләрендә ул шулкадәр үтемле итеп аңлата, төшенеп җитмәгән укучыны күзенә карап чамалый, янына килеп, кабатлап аңлата.

Без укыганда коридорлар, класс бүлмәләре, училищеның тирә- юне, ул биология кабинетын әйтәсе дә юк, зур бер гөлләр иле иде. Биология укытучыбыз Сара Әминовна Акчурина бары­бызны да җиһанда булган һәр үсемлеккә, тереклек иясенә га­шыйклар итеп тәрбияләде.

Тарих һәм җәмгыять белеме дәресләрендә Хәния Хамма­товна уздырган диспутлар, ирекле фикер алмашулар, ре­фератлар язып, аларны яклау­лар, төрле темага мөстәкыйль чыгыш әзерләүләр, тема­тик политинформацияләр – бөтенесе дә лекторлык, пропа­гандист эшләрен алып баруга өйрәнү мәктәбе булганлыгын еллар узгач кына аңладык.

Бигрәк тә татар теле методи­касын укыткан Мөхәммәт абый Гарифуллин истә калган. Дәрес конспектын һәр кызыл юлга, һәр хәрефкә, һәр өтергә игъ­тибар итеп тикшерә, кәгазь читен кайчы белән тип-тигез итеп кистерә: “Язу – характер көзгесе” – дияргә ярата иде.

Училищебызның күңел бизәге – җыр һәм бию ансамбле иде. Безнең классның яртысы анда чыгыш ясый, ә җитәкчесе Ва­сил Һадиевич Һадиев нинди генә биюләрне сәхнәгә куй­мый! Шуңадыр инде без му­зыкага, сәнгатькә битараф булмадык, хәзер дә сәхнәдән төшмибез. Васил Һадиевич милли культурага, татар теленә зур мәхәббәт тәрбияләде. Укытучыларыбызның изге күңелле, кешелекле булулары безне шактый авыр елларда авырлыкларны җиңеп, һөнәргә өйрәнергә ярдәм итте.

Әгәр ай эчендә “икеле” алсаң, дүрт күз белән көткән 14 сум белән хушлашасың, шуңа җан-фәрман без дә, укытучылар да тырышабыз. Психология укыту­чыбыз Зоя Камаловна, җавап бирә алмасаң, күзлеге өстеннән озак итеп, гаҗәпләнеп карап тора, аннан өстәмә сораулар бирә, тормыштан төрле мисал- ситуацияләр китерә, шуларга бәя бирдерә, аңлаттыра һәм: “Менә бит, беләсең! Психоло­гия – ул тормыш фәне, тормыш белән бәйләп сөйләгез!” – дип “3”ле куеп утырта. Педагогика укытучыбыз Сания Гумеровна өй эшен белмәсәң чын күңеленнән үпкәли, “2”ле дә куймый, атна-ун көн сорамый да. Интеккәнеңне, куллар күтәргәнеңне дә күрә югыйсә. Мөхетдинов Барый абый: “Утыр, тишек борын! Икенче дәрестә нотага карап җырларга өйрәнмәсәң, нота­га карап еласың булыр”, – дип утырта.

60 нчы елларда аның тотка­сы үтә кешелекле, гуманлы, олы җанлы Илиодор Уткин, аның урынбасары Нурвисал Ибраһимовна Тәлдәева иделәр. Нурвисал Ибраһимовнаны Мар­гарет Тэтчер белән тиңләрлек.

60нчы ел әле сугыштан 15 кенә ел ераклыгында иде, күп нәрсә, шул хисаптан су да талонга. Фа­тир хуҗасы без укуга киткәнче көянтә чиләкне әзерләп, 3 ти­енлек талонны тоттырып суга җибәрә. Ә ярым кукуруз, я бор­чак кушып пешкән ипи без уку­дан кайтканчы беткән була. Безнең сыйныфтан чыккан уку­чылар бер җирдә дә сынатма­ды, ә күбесенең үз авылында, үз районында йөзек кашы булып саналырлык халык укытучыла­ры булып лаеклы ялга чыгула­ры аерата мактауга лаек. Без бөтенебез дә диярлек югары белем алдык. Күпчелегебез алган һөнәрләренә тугры булып калды. Ләкин баш­ка һөнәрне үз иткәннәре дә тәрбия эшенә бик якын торды. Әйтик, Галимәрданов Рәүфәт укытучы булып эшли башлап, армиягә китте, кайткач, универ­ситетта юрист һөнәрен алды һәм Чаллы, Зәй районнарында прокурор вазыйфасын баш­карып пенсиягә чыкты. Мусин Джон Башкортстанда бер дигән җырчылар әзерләп ята. Сафиул­лин Вильсон комсомол һәм пар­тия эшләрендә хезмәт куйды, Әһлетдинов Гавис – ЖЭК началь­нигы. Укытучы булып эшләгән сыйныфташларыбызның күбесе Россия, Татарстан мәктәпләренең атказанган укытучыла­ры, “Халык Мәгарифе отлични­клары” исемнәренә лаек булды.

безнең белешмә

Вәсимә Лотфулла кызы Хәйруллина Сарман районы Чураш авы­лында туган. Татарстан Язучылар берлеге әгъзасы. Балалар өчен 15 шигырьләр җыентыгы дөнья күрде. Бик күп җырлар авторы.

 Вәсимә ХӘЙРУЛЛИНА

ЯҢАЛЫКЛАРГА ЯЗЫЛУ
Сайттагы барлык материаллар лицензия буенча тәкъдим ителә:
Creative Commons Attribution 4.0 International