Беренче өч көне генә авыр

Аэроклуб базасында урнашкан “Десантник” хәрби-патриотик лагерен­да һәр иртә шулай баш­лана. Чын мәгънәсендә хәрби шәһәрчек бу. Иң беренче итеп контроль- тикшерү пунктын уза­сы, ә анда тәүлек буе кизү торалар – лагерь территориясенә чит кеше керергә тиеш түгел. Ә алда, уң якта, алты па­латка корылып куелган.

“Иң мөһиме оештыруның ныклы булуы. Лагерьда һәрнәрсә күзәтү астын­да, әлбәттә, өлкәннәр һәрдаим ярдәм итеп то­ралар. Үсмерләрнең ялын кызыклы һәм файдалы итеп оештыру зарур. Биредә тәрбияләнүчеләр тора-бара үзләренә со­циаль куркыныч булып торган наркомания, алко­голизмнан, башка яман гадәтләрдән ерак торган фикердәшләр таба, алар белән тыгыз элемтәдә тора”, – дип сөйләде безгә Түбән Кама кадет мәктәбеннән килгән ла­герь начальнигы урынба­сары Риф Гарипов.

Биредә тәрбияләнүчеләр чын мәгънәсендә батыр­лык, патриотизм мәктәбе уза. Алар солдат тормы­шы белән таныша, Ва­тан сакчысы белергә ти­ешле бар күнекмәләрне өйрәнә. Комплекслы мах­сус тренинг (үсмерләргә яраклашкан методикалар буенча), сугышчан трево­га, туристлык, медицина һәм утлы корал белән эш итү буенча әзерлек уза­лар алар.

“Быел лагерьда үзебез теләгәнчә шартлар ту­дырылды. Смена ахы­рында смотр уздырдык. Чын команда тупланган! Бу инде бирегә берен­че тапкыр килеп, “Әни янына кайтам!” “Ашый­сым килми!” дип елам­сыраган балалар түгел. Дөрес, беренче өч көндә авыргарак туры килә. Аннары аппетит белән ашыйлар, өйгә кайтасы килү дә онытыла. Аларга карыйм да, бу дөньяда юкка яшәмим икән, дигән фикергә киләм,” – ди ка­дет интернат-мәктәбе укытучысы Раиф Галиев.

“Бик ошый. Беренче көнне үк җайлаштым. Буш вакыт булмау һич тә борчымый, чөнки даими төстә тренировкалар­га йөрим. Гомумән, шәп урын бу! Сәламәт яшәү рәвеше алып барабыз, шөгыльсез тормыйбыз. Мондый лагерьларда булырга өлгермәүчеләр бирегә килеп, үз күзләре белән күрсеннәр иде. Ха­рактерны чыныктыра”, – дип үз фикерен белдерде Түбән Кама егете Айдар.

Регина Миргалимова исә бигрәк тә шат: “Коллек­тив бик ошады, дустанә мөнәсәбәттә яшәдек, бик тиз күнектем. Безнең рай­онда да шундый лагерь булсын иде. Үзем генә барып калмыйча, дусла­рымны да шунда дәшәр идем,” – диде ул.

“Мондый лагерьлар егет- ләрне хәрби хезмәткә әзерли. Лагерьда ошама­са, ни кадет корпусында, ни хәрби хезмәттә – бер­кайда да кызыксыну да уянмаячак. Иң мөһиме – занятиеләрне мәҗбүри гамәл итеп түгел, ә ма­выктыргыч эш итеп ка­бул итәргә кирәк. Бу тормышта бар нәрсәне дә сынап карарга кирәк. Никадәр күбрәк тәҗрибә һәм белем туплыйсың, тормыш буйлап атлау да шулкадәр җиңел булачак. Мондый лагерьлар элек тә булды, ә хәзерге чын­барлыкта алар аеруча кирәк. Минем фикеремчә, бу наркотикларга каршы программаларга альтер­натива, чөнки балалар һәрвакыт нәрсә белән булса да мәшгуль, кызык- лы гамәлләр башкара­лар. Ә хәрби темаларга булган конкурсларда, төрле чараларда катна­шу – болар патриотик тәрбия орлыгы сала тор­ган чара,” – ди лагерь­да ял итүче Илгиз һәм Айдар Шиһаповларның әниләре.

Катлаулылардан санал­ган марш-бросокны де­сантчылар катлаулы дип түгел, мавыктыргыч, кы­зыклы дип таптылар. Бу биремне үтәгәндә каска, бронежилет киелә, авто­мат, противогаз, вещме­шок бирелә. Урман буй­лап кызу темпта хәрәкәт итәргә, шуышырга, уңга- сулга атарга, өстәвенә шартлы дошманнан ка­чарга да туры килә. Бары­сы да хәрбиләрчә.

Лазертаг – балаларга иң ошаган уен. Туклану ра­ционы төрле, әзерләнә торган ризыкларны санап бетерерлек түгел.