Армиядә чыныгу алдык

Ярты гасыр элек безне армия хезмәтенә ал­дылар һәм поезд белән 12 тәүлек барганнан соң төнлә хәрби частька барып кердек. Сол­дат мунчасында юындырып хәрби киемнәр кигерттеләр. Бөтенебез бертөрле киемнән бер- беребезне танымаслык булып үзгәрдек. Ике ай “карантин”да булып, безне чыныктыру башлан­ды. Безнең часть Кытай – СССР чигеннән ерак түгел иде (Кытай республикасы белән безнең ил арасында конфликт башланганын без, әлбәттә, белмәдек).

“Карантин” узгач күбебезне учебкага, су­гышчан техникаларны (танкларны) өйрәнергә җибәрделәр. Анда алты ай буена укыдык, көн саен 3 км йөгертәләр иде. Шулай итеп безнең “җиде кат” тирене салдырып, чынлап торып сол­дат ясадылар. Укып бетереп, йөртүче-механик дигән таныклык алып үзебезнең хәрби частька кайттык.

Безнең полк үрнәк полк булып, дисциплина кырыс иде. Өч ел хезмәт итеп хәзерге “дедов­щина” дигән нәрсәне белмәдек. Татарлар күп идек, вакыт булганда кичләрен җыелып утыра идек. Баштагы вакытта, әлбәттә, җиңел булма­ды, ашау да җитмәгән кебек иде, әмма барысы­на да күнектек, чыныктык, тазардык, танымас­лык булып үзгәрдек.

Өч елдан солдат хезмәтен тәмамлап, туган йортларыбызга кайттык. Хезмәт итеп кайткач, авыл сабан туйларында төрле уеннарда актив катнаша идем. Урман хуҗалыгында профком рәисе булып сайлангач районда уза торган спорт уеннарында коллектив белән актив кат­нашып килдек.

Үзем бүгенге көндә дә, яшем 70 тә булса да, йөгерүдә, чаңгы ярышларында да “махы” бир­мим. Алты ел рәттән Казанда пенсионерлар спартакиадасында катнашып, шактый гына уңышларга ирешеп киләбез. Болар армиядә ал­ган чыныгу нәтиҗәсе дип уйлыйм.

Хәзер дә егетләребезгә армиягә барудан кур­кып тормаска кирәк, чыныгып, чын кеше булып кайтасың. Илебездә тынычлык булып, исән-сау туган йортларына әйләнеп кайтырга язсын.

Минзәлә районыннан чакырылып, Приморье краенда Липовцы бистәсендә хезмәт иткән ил сакчыла-
рыбыз (сулдан уңга) алдагы рәттә Виталий Спиридонов (ул Юшады авылыннан иде), Әнвәр Бәдретдинов
(Кызыл Төбәк авылыннан, ул дәртле, шаян баянчы да иде); арттагы рәттә: Синичкин, Степанов, Айдаш
Гомәров (Чебенле авылы), Степанов, Вәсим Шәрипов (Түбән Тәкермән авылыннан); Мөҗип Мәрданов
(Тауасты Байлар авылыннан, Владивостокта калды), Хәниф Гәрәев (Түбән Тәкермән авылы).
Автордан: хәзер хезмәттәшләремнең күбесе мәрхүм, аралашыр, очрашыр кеше дә калмады,
бик кызганыч. Авыр туфраклары җиңел булып, әлеге язма аларга дога булып ирешсен иде.