Аның ретро-җыр театры бар. Ә сез шулай булдыра аласызмы?

Дүшәмбе көнне бер-бер артлы унлап өлкән кешенең район мәдәният йортына баруын күргәч: “Бүген нинди бәйрәм икән, бернинди дә афиша күренмәгән иде” дип уйлап куйдым мин. “Без хорга йөрибез” диделәр алар. “Ничек? Халык хоры репитицияләре монда үтәмени хәзер?” – дип сорыйм. “Юк, монда безнең ретро-җыр театры”, – дип җавап кайтардылар өлкәннәр. Бүгенге әңгәмәбез район мәдәният йортында шәхси инициативасы белән ачылган ретро-җыр театры җитәкчесе Ирина Моряхина белән булыр.

– Үзегез турында сөйләгез әле.

– Биш яшемнән үк ишегал­дында башка балалар белән концертлар оештырырга ярата идем. 2 нче санлы мәктәптә укы­дым, соңыннан КДПИ ның музы­ка факультетын тәмамладым. Музыка мәктәбендә 10 ел ди­ректор вазыйфасын башкару белән бергә, ветераннарның халык хорында хормейстр бу­лып эшләдем. Соңгы елларда Балалар иҗат йорты директо­ры Ольга Ильинаның урынба­сары булдым, “Кояшкай” лаге­ры базасында эшләдем.

– Әлеге хор ветераннар- ның халык хорыннан нәрсәсе белән аерыла?

– Бу камера хоры. Безнең занятиеләр дүшәмбе һәм пәнҗешәмбе көннәрендә сәгать 10да үткәрелә (Ләйлә Фәррахова белән килештерелеп), ә ветераннар хорыныкы – сишәмбе һәм җомга. Безнең берләшмә кешеләре ике занятиегә дә йөри алалар.

– Берләшмәгә йөрүчеләр- нең саны һәм яшь чикләре нинди?

– Хорга 20ләп кешене җыярга планлаштырабыз. Берләшмәгә үзем кебек педагогларны җыярга уйлыйм. Беренчедән, укытучылар – бик җаваплы кешеләр, икенчедән, миңа алар белән әшләве җиңел. Безнең сафларда күбрәк пен­сионерлар. Хәзерге көндә бе­ренче занятиеләр үтә, әлегә унлап кеше җыйналды. Без тагын кешеләр туплыйбыз. Минзәләлеләр берләшмә ту­рында укысалар, бәлки, безгә кушылырга теләк булучылар тагын табылыр.

– Киләчәккә планнарыгыз нинди?

– Минзәләлеләргә 60-70 нче елларны искә төшерергә теләп, “Рус романс кичәсе” кебек оны­тылган чараларны яңартмакчы булабыз. Өлкән буын вәкилләре бу чорларны ностальгия белән искә алалар, яшьләр арасында да әлеге жанрны яратучылар аз түгелдер. Әгәр дә халык хоры район күләмендә узучы кон­цертларда катнашса, республи­ка смотрларында чыгыш ясаса, без тематик кичәләр уздырып, анда яшьләрне, балаларны чакырырга уйлыйбыз. Безнең үзебезнең җырчыларыбыз һәм шагыйрьләребез бар. Хорга һәркем йөри ала, юбилей да­таларына да үзгә программа әзерләргә уйлап торабыз. Ки­легез – күрегез.

Антонина Пантюхина:

– Монда ялгызлыктан качу өчен киләм. Минем музыкага һәвәслегем юк, ләкин монда мин үземә дуслар таптым, бер коллектив булып укмаштык. Бергәләп юбилей даталарына әзерләнергә яратам, гомуми кызыксынулар буенча да җыелабыз.

Галина Цыпцина:

– Хор белән җырлау онытылып бара. Үсеп килүче буынга үзебез белгәнне булса да биреп калдырасы, массалы мәдәниятны күрсәтәсе килә.

Клавдия Обухова:

– Үзебезнең сызлау-авыртуларны, ялгызлыкны онытып, монда – киң күңелле җитәкчебез янына киләбез.

Людмила Петрова:

– Без музыкаль салоннан тыш, ветераннар хорына да, сукыр­лар җәмгыятенә дә йөри алабыз. Ветераннарның күңеле һаман яшь әле. Безнең җитәкчебез белән эшләве җиңел, ул һәр кеше белән уртак тел таба, оештыру сәләте дә бар. Бик мөлаем кеше.

Ирина Моряхина, җитәкче:

– Җырлау – димәк яшәү дигән сүз. Җыр дәвалый, кәеф күтәренкелеге бирә. Күңелле җырлар йөрәкне җилкендерә, – дип күңелле җыр суза...

Наҗия ПУЧКОВА